Velkomin í Mývatnssveit

Grunsamleg spor finnast í Mývatnssveit.
fjárbændur skelkaðir

Það var á dögunum að nokkrir bændur úr Mývatnssveit fóru að leita að eftirlegukindum í hrauninu austur af Dimmuborgum. Engar fundust nú kindurnar en rétt austan við borgirnar fundu menn hinsvegar stór fótspor sem líktust bjarndýrssporum.Voru flestir á því að þar væri ísbjörn á ferðinni og væri eflaust um sama dýrið að ræða og það sem leitað var að við Hveravelli. Voru bændur nokkuð skelkaðir og hröðuðu sér heim til að ná í aðstoð. Þar sem ekki náðist í umhverfisráðherra og ekki heldur í lögreglustjórann á Sauðárkróki en hann ku hafa mikla reynslu af ísbjörnum voru góð ráð dýr. Fundu menn það út að þar sem forstöðumaður Mývatnsstofu væri líka frá Sauðárkróki þá gæti hann kannski aðstoðað við handasama dýrið og svo kann hann svolítið í dönsku ef þyrfti að panta búr undur bangsa. Fóru menn nú um helgina að svipast um eftir ísbirninum en sporin voru flest horfin vegna þíðunnar undanfarna daga svo lítið gekk að finna dýrið.Þar sem menn voru við það að gefast upp gengu þeir fram á margar slóðir sem lá inn í hellisskúta í hrauninu og var mikið traðk við hellinn. Enginn fannst björninn en hins vegar fannst hálft hangilæri, nokkrir endar af bjúgum, nagaðir kertastubbar og brot úr skyrtunnu svo greinilegt að þarna hefði verið matast nýlega. Eru menn nú frekar á því að sporin sem sáust hafi verið eftir jólasveinana en þeir búa einmitt þarna í nágrenninu og hafi þeir verið berfættir og þar sem þeir eru ekki búnir að fara í jólabaðið í Jarðböðunum og klippa táneglurnar, töldu menn að bjarndyr væri á ferðinni.Töldu ýmsir leitarmenn sig heyra hlátur er þeir snéru aftur í bílana og ekki útilokað að bökunarlykt hafi slegið fyrir annað slagið og þykir fullvíst að sveinarnir úr Dimmuborgum séu að undirbúa heimboðið sem verður 22. nóvember.

Þessi ísbjörn var sem sagt bara tilbúningur eins og svo oft áður.

Dularfullar mannaferðir í Mývatnssveit,
hangikjöt heimamanna í hættu.

Nokkuð hefur borið á því að Mývetnskir bændur haf orðið varir við manaferðir að næturlagi við reykhús sín. Átt hefur verið við hurðir og glugga en ekki er að sjá að farið hafi verið inn né að nokkru hafi verið stolið. Í samtali við Birgi Hauksson á Hellu sem er að reykja jólahangikjötið um þessar mundir en Birgir reykir einnig bjúgu kemur fram að það sé frekar undantekning ef ekki hafi verið reynt að komast inn í reykkofann. Birgir fer á hverjum morgni til að bæta á reykinn og er þá oftast mikið traðk í kringum kofann og greinlegt að átt hafi verið dyrnar sem eru alltaf kyrfilega læstar. Engu hafi þó verið stolið en rárnar sem hann hengir kjötið upp á og geymir úti við þegar þær eru ekki í notkun séu allar nagaðar og þarf að endurnýja þær allar því dilkar úr Mývatnssveit eru vænir eins flestir vita og lærin því þung og mikil.
Heyrst hefur af fleiri næturheimsóknum hjá öðrum bændum og var til dæmis allt fé Grímsstaðabænda mjög hvekkt er menn komu til gegninga einn morguninn og var eins og einhver hefði verið í fjárhúsunum um nóttina og angarað kindurnar. Kúabændur hafa líka orðið fyrir ónæði og er greinilegt að reynt hefur verið að opna mjólkurtankana, en sem betur fer án árangurs. Einhverjir fleiri hafa svipaða sögu að segja og er bændur þreyttir á þessu ónæði. Haft var samband við forstöðumann Mývatnsstofu sem hefur undanfarið verið að rannsaka gamlar sögur af jólasveinunum og segist hann vera illa svikinn ef þetta séu ekki jólasveinarnir úr Dimmuborgum sem þarna eru á ferðinni. Nóvember og desember eru þeir mánuðir sem mest ber á þessu næturbrölti og segir forstöðumaðurinn það eðlilegt því þá séu jólasveinarnir að safna orku fyrir jólaannríkið. Ekkert er að óttast segir forstöðumaður Mývatnsstofu og hvetur hann alla til skilja eitthvað eftir úti við handa sveinunum því þeir kunni ekkert á nýmóðins læsingar. Smákökur og nýmjólk er í miklu uppáhaldi hjá jólasveinunum og hefur forstöðumaðurinn tekið upp þann sið líka og er afskaplega sólginn í smákökur eins og sjá má á honum.